العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)

323

بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)

عقيده‌شان محكم و دلهاشان آرام مىشود ، وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ كه مطيع فرمان اويند . قُلْ إِنَّما يُوحى إِلَيَّ « 1 » بقولى يعنى به من وحى نميشود مگر اينكه شما را خدائى نيست مگر خداى يكتا ، زيرا مقصود اصلى از بعثت پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم منحصر در توحيد است ، فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ، بندگان خالص خدا بر حسب وحى ؟ و در مناقب از حضرت صادق عليه السّلام روايت كند فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِّمُونَ الوصيّه بعدى ( آيا شما تسليم وصيّت من بعد از من هستيد ؟ ) بتشديد لام نازل شده و نتيجه هر دو يكيست ، چه با تشديد باشد و چه بدون تشديد ، زيرا مخالفت با وصيّت پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پرستش هوى و شيطانست ، و نيز توحيد تمام نيست مگر بولايت ، زيرا خداوند بوسيله امام شناخته مىشود ، و راه عبادت او نيز به امام شناخته مىشود ، پس امامت كمال ، ريشه و بنياد ، و هدف از توحيد است . فَلَهُ أَسْلِمُوا « 2 » يعنى نزديك شدن به خدا و ياد او را خالص كنيد و آن را با شرك مشوبش نسازيد ، وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ بقولى يعنى افراد متواضع يا مخلص زيرا اخبات وصف آنهاست و علىّ بن ابراهيم گويد يعنى عبادت‌كنندگان . وَ ما أَنْتَ بِهادِي الْعُمْيِ « 3 » آنان را كور ناميده ، زيرا غرض اصلى از بينائى را كم كرده‌اند يا به جهت كور بودن دل آنها از اينكه بشنود ، چون ايمان آنها را ميخواند بسوى گرفتن لفظ و دقّت در معنى ، يا مراد بمؤمن آنست كه در آستانه ايمان قرار گرفته ، يا كسى است كه خدا دانسته مؤمن است ، فَهُمْ مُسْلِمُونَ يعنى مخلصون از أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ است يعنى كارش را خالص براى خدا انجام دهد وَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ « 4 » يعنى آفرينش و ملكيت هر چيز وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ

--> ( 1 ) سورهء انبياء آيه 108 . ( 2 ) سورهء حج آيه 34 . ( 3 ) سورهء نمل آيه 81 . ( 4 ) سورهء نمل آيه 91 .